Özgür ZOR

Özgür ZOR

Mail: [email protected]

Vietnam Savaşı…

Vietnam Savaşı…

Düşün

Vietnam Savaşı sonrası… Evine dönmekte olan bir asker San Francisco’dan ailesini aradı: “Anne, baba eve dönüyorum, ama sizden bir şey rica ediyorum. Yanımda bir arkadaşımı da getirmek istiyorum.” “Memnuniyetle, O’nunla tanışmak isteriz”, diye cevapladılar.

Oğulları “Bilmeniz gereken bir şey daha var.” diye devam etti.    “Arkadaşım savaşta ağır yaralandı, bir mayına bastı ve bir koluyla ayağını kaybetti. Gidecek hiçbir yeri yok ve O’nun gelip bizimle kalmasını istiyorum.” “Bunu duyduğuma üzüldüm oğlum. Belki O’nun başka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz.”

“Hayır. Anne, baba O’nun bizimle kalmasını istiyorum.”

“Oğlum.” dedi babası. “Bizden ne istediğini bilmiyorsun. O’nun gibi özürlü biri bize korkunç yük olur. Bizim kendi hayatımız var ve bunun gibi bir şeyin hayatımıza engel olmasına izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını unutup eve dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır.”

Oğlu o anda telefonu kapattı. Ailesi O’ndan bir süre haber alamadı. Ama birkaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon geldi. Oğullarının yüksek bir binadan düşüp öldüğünü öğrendiler. Polis bunun intihar olduğuna inanıyordu. Üzüntü dolu anne-baba hemen San Francisco’ya uçtular ve oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna götürüldüler. Anne – baba oğullarını hemen tanıdılar yalnız bilmedikleri bir şeyi de öğrenince dehşete düştüler:

Oğullarının sadece bir kolu ve bir bacağı vardı…

 

**

Hisset

KALBİM UNUT BU ŞİİRİ 

Uğuldayan ve hep uğuldayan

bir orman kadar üşüyorum şimdi

yanlış rüzgârlar esiyor dallarımda 

yanlış ve zehirli çiçekler açıyor 

Kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık 

Su ve ses kadar beklediğim 

ne kaldı geride, bilmiyorum 

uzanıp uyumak istiyorum gölgeme 

ve sarınmak o kocaman gözlerin 

uğuldayan rüzgârlarına 

Bir acıyı yaşarım ve zehrinden 

çiçekler üretirim kömür karası 

uçurum kadar bir yalnızlık

yaratırım kendime, atlarım

Anısı yoktur küçük rüzgârların

 

Yapraklarım yok artık kuşlarım yok

büsbütün viran oldu dağlarım

ezberimdeki türküler de savrulup gitti

ömrümün karşılığı kalmadı sesimde

sesimde yalnız ormanların gümbürtüsü

 

Yanlış, daha baştan yanlış

bir şiirdi bu, biliyorum

ve belki ömrümüzün yakın geçmişi

bu kadar doğruydu ancak, kimbilir

Kalbim unut bu şiiri

   

Ahmet TELLİ

 

**

Gülümse

Beyin   

Doktorlar kendi arasında konuşurlar.

İngiliz doktor :

"Biz adamın beynini çıkarırız başka bir kafaya koruz ve 6 hafta da iş yapar hale getiririz" der.

Alman doktor:

"Bu da bi şey mi. biz adamın beynini alırız başkasının kafasına koyarız ve 4 hafta da savaşa hazır hale getiririz" der.

Amerikalı doktor söz alır:

"Beyler siz çok geridesiniz, biz Teksas’tan bir beyinsiz aldık, beyaz sarayın başına koyduk ülkenin yarısı şimdi iş arıyor diğer yarısı da savaşıyor" demiş

**

Kulağına küpe olsun

 

"Zayıf insanlar intikam alır, güçlü insanlar affeder, zeki insanlar umursamazlar."

(Alıntı)

 

Facebook Yorum

Yorum Yazın