Nejat Güneri

Nejat Güneri

Mail: [email protected]

UYANIYORUM

Diyeceğim de, bu galiba benim anlamsız bir saplantım!

İnsanlar, iyi ya da kötü kimi alışkanlıklara özentiyle, merakla başlar.

Mesela…

İnsanın sigara tiryakisi olmasının, alkolik olmasının hatta uyuşturucu müptelası olmasının tek sebebi özenti, meraktır.

Bu nasıl bir şeydir, deyişidir!

Defalarca yazdım. Kendim iyi bir sigara tiryakisiydim.  Otuz beş sene gibi içtim o zibili (sigara)

Ve…

Babam rahmetlik de tiryakiydi. Daha sonra o da bıraktı.

Ben herhalde babama özenerek, arkadaşlarımın arasında içenlere özenerek başladım.

Arkadaşım, elindeki sigarayı uzatarak; “hele şundan bir nefes çek” demesi bana cazip gelmiş olacak ki; o çektiğim bir iki nefes beni sigara denilen pisliğe tiryaki etmiş bağımlı yapmıştı…

Amma…

Gençliğin, delikanlılığın verdiği o umursamaz, hadsizliğin tavan yaptığı o serserilik dönemimizde dahi özellikle yolda, umumi yerlerde alenen içemez, mümkün olduğunca saklamaya çalışır, gizlerdik.

Hele ilk başladığımız sıralarda; NAKIP ALİ sinemasına gider, sinemanın büfesinden 25-30 kuruşa aldığımız ya ikinci, ya da köylü, asker sigarasını filimler bitene kadar o bir paket sigarayı bitirdik.    

  Evlerimize cebimizde sigara paketiyle gidemezdik.

Hele kadınların, genç kızların sigara içtiğini görmemiz mümkün değildi.

Çünkü genç kızlarımızın bu pisliğe alışmaları için ne zeminleri ne imkânları vardı!

Ama şimdi:

El kadar çocuğunun elinden tutmuş bir ana…

Otobüs bekleyen genç bir kız…

Hele bir arkadaş grubunun bir şeyler yediği dönercide, lokanta da yanındaki arkadaşlarıyla kahkahalar atarak sigarayı tellendirmeleri…

Bana utanç veriyor.

Yukarıda da dediğim gibi, bu beklide benim anlamsız bir saplantım.

Bilemiyorum!

Şunu biliyorum. Zaman çok değişti! Dünde kalan kültürümüz, saygımız, sevgimiz, ananelerimiz…

Ne yazık ki, dünde kaldı!

İşin özü bu olsa gerek…  

Facebook Yorum

Yorum Yazın