Nil Akan Palacios

Nil Akan Palacios

Mail: [email protected]

Farkındalık / Sevginin zıttı nefret değil korku

 

Sevgili Dostlarım,

Yazılarımla ulaşmaya çalıştığım tek bir erek var. O da şu;

Kendinize ve yaşama bakış açınızı değiştirseniz sizin için nelerin mümkün hale gelir, bunu görmenize aracı olmak.

Bugünkü yazım da bu amaç ışığında yazdığım yazılardan biri.

Kelimeleri hep zıt anlamlarıyla birlikte anlamlandırırız. Örneğin;

Gündüz-Gece
Siyah-Beyaz

Okulda Türkçe derslerinde “Zıt Anlamlı Kelimeler” diye bir ünite vardır. İlkokuldan başlayıp lise bitene kadar işler dururuz bu konuyu.

Ancak gerçek şu ki dünyada hiçbir kavram birbirinin zıttı değil, tamamlayıcısıdır.

Sevgi ve korku hariç.

Gündüz ve gece, 24 saatlik gün skalamızın içindeki iki zaman aralığıdır sadece. Gündüz uyanıp bu yaşamda var olma sebebimiz yönünde faaliyetlerde bulunurken gece dinlenmeye çekilir, vücudumuzu ve ruhumuzu şarj eder ve bir sonraki güne hazırlarız.

Siyah ve beyaz, renk skalasındaki birçok renkten ikisidir sadece. Siyahın tonu beyaza göre daha farklıdır sadece.

Sevgi ise bunlardan farklı.

Sevgi, yaşamdaki tüm skalaların temelinde yatan ortak paydadır. Sevginin tonu yoktur. Sevgi olduğu gibidir. Saf. Katıksız.

Gündüzü sevip geceyi sevmemek mümkün mü? Gecenin bize sunduğu dinlenme fırsatı olmasa gündüze nasıl hazırlanabiliriz? Geceleri sevmeyen ve hüzünlenen insanların ortak sorunu gecenin karanlığı değil, içlerindeki karanlıktır.

Siyah ve beyaz rengin birlikteliğiyle oluşan uyuma ne demeli? En sevdiğim şeydir kıyafetlerimde siyah ve beyazı kombinlemek. Siyah beyazı ışıldatır. Beyaz siyahı parlatır.

Yaşamda birbirinin zıttı gibi görünen ancak birbirini tamamlayan her şeyi, ama her şeyi sevmeyi öğrendiğinizde yaşamınız son derece uyumlu ve ahenkli bir dansa dönüşür.

Mesele, korku duygusu baş gösterince başlıyor...

Korku. İnsanlık tarihinde tüm kötülüklerin kök sebebi. Tüm şiddetin müsebbibi.

Yaşamdaki kavramları birbirinin zıttı gibi gösteren, birbirine düşman eden yegane duygudur korku.

Korkan insana gece dar gelir. Uyuyamaz. Karanlıktan korkar.

Korkan insan sadece siyah giymek ister. Beyazı yok sayar.

Korkan insan, yaşamdaki kavramları ya hep ya hiç açısından gördüğü için yok etmeye meyillidir. Kendi bolluğunu, başkalarınınkini azaltarak çoğaltmaya çalışır. Elindekini kaybetme korkusuyla şiddete başvurur. Şiddete başvuran her kim varsa bilin ki o dünyanın en korkan, en korkak insanıdır. Kaybetmekten korkan.

Şiddet göstermeyen, gösteremeyen kişi ise dünyadaki en korkusuz kişidir. Şiddete başvurmaz çünkü kaybetmekten korkacak bir şeyi yoktur. Korkusuz kişi gündüzü keyfince yaşar, gecenin tadını çıkartır.

Korktuğunuz zaman sizde neler oluyor, bir düşünün. Daha kızgın, daha hiddetli, daha öfkeli, daha nefret dolu bir hale bürünürsünüz korkunca. İlkel bir duygudur korku. Sizi uyarmak amacıyla gelir, ancak kendinizi korku duygusuna koşulsuzca teslim ederseniz dönüşeceğiniz kişiden memnun olmayacağınızı yüzde yüz garanti ederim.

Halbuki yaşamınızda korkunun yerine sevgiyi koysanız sizde neler olur acaba? Yaşamınızda sevginin varlığını arttırınca daha çok uyum, ahenk, renk ve doyumu davet edersiniz yaşamınıza.

Burada çok ama çok önemli bir noktanın altını çizmek istiyorum.

Çevremdekilere sevgiyi anlattığım zaman hemen şöyle yorumlar/serzenişler duyuyorum;

“Yaşamdaki her şeye ve herkese karşı büyük bir sevgi duyuyorum. Ancak bu sevgim o kadar sömürüldü ki sevmekten korkar hale geldim artık!”

veya

“Şimdiye kadar yaşamıma giren herkese koşulsuz sevgi gösterdim. Ancak karşılığında herkes benim özelimi hiçe saydı ve sınırlarımı ezdi geçti. Herkesi mutlu etmeye çalışırken kendi önceliklerim yerle bir oldu!”

LÜTFEN NOT EDİN: Sevgi öncelikle KENDİNİZİ SEVMEKLE BAŞLIYOR. Kendinizi her şeyinizle sevmek. Gecenizle, gündüzünüzle. Siyahınızla, beyazınızla. Kendinizi sevmezseniz, kendinize özen göstermezseniz, kendi öz sevginizi yaratmazsanız, kısacası kendinizi sevmek yerine kendinizden korkarsanız başınıza gelecek tek şey, kendinize ve dolayısıyla çevrenizdeki insanlara tahammül ederek yaşayacağınız bir ömür olur.

Korkunun tek panzehiri vardır. O da sevgi.

Sevgi. Dünyadaki tek iyidir. Bazen adına mutluluk diyoruz, bazen özgürlük, bazen barış, bazen neşe, bazen tanrı. Etiketi ne olursa olsun yaşamdaki her değerin temeli sevgidir.

Korkunun panzehiridir sevgi.

“Sadece sevgiyi tut içinde. Diğerlerini bırak gitsin.” Tayfun Topaloğlu

Sevgiyle,

Faydalanabileceğiniz Kaynaklar:

1. Yalnızca Yavaşladığında Görebileceğin Şeyler / Haemin Sunim

2. Seni Herşeyin Mümkün Olduğu Bir Yere Götüreceğim / Gounelle


 

Facebook Yorum

Yorum Yazın