Yazı Detayı
27 Ocak 2018 - Cumartesi 00:49 Bu yazı 223 kez okundu
 
Sesler
Yağmur Küçük
 
 

Sakin bir sokakta yürüyordu. Karanlık kendini göstermeye başlamıştı bile. Aniden telefonu çalınca söylenerek yürümeye devam etti. Arkadaşı onu yemeğe davet etmişti. Hızlıca gelemeyeceğini söyledi ve cevap beklemeden telefonu kapattı.

Sabah çocuklar onu yeterince yormuştu zaten. Doğum günü partilerinde palyaço olarak hayatını sürdürüyordu. Bu işten hiçbir zaman hoşlanmamıştı. Bazen aklından çocukları boğmak geçiyordu. Çocukları hiç ama hiç sevmezdi. Bu işi yapmak istemediğini her zaman dile getirirdi ama kimse onun düşüncesine aldırış etmezdi. İşten sonra, doktora gitmek için yola koyulmuştu. Kafası patlamak üzereydi. Zaten telefonla onu arayan arkadaşını tanımıyordu bile.

Fakat cevap vermek zorunda olduğunu biliyordu. Bu kurallardan biriydi. Şu an lider o ise, kurallara uymak zorundaydı. Nihayet vardığında merdivenleri çıkmak üzere sola yöneldi. Birdenbire koridorun ortasında "Yapabilirim!" diye bağırdı. Diğerleri etrafta kimse olmadığı için şükretmeye başlamıştı. Kapıya yaklaşınca herkesin sessizleştiğini fark etti ve  gülümsemesine engel olamadı. Derin bir nefes aldı ve psikiyatristin kapısından adımını attı...

 
Etiketler: Sesler,
Yorumlar
Haber Yazılımı