Yazı Detayı
21 Ekim 2017 - Cumartesi 00:14 Bu yazı 277 kez okundu
 
Pardon
Yağmur Küçük
 
 

                                              

Yolun bir köşesinde oturmuş dinleniyordu.Yorulmuştu çünkü.Hemde çok fazla…

Arkasındaki insanlar sürekli onu sıkıştırıyordu.‘’Yeter artık kalk’’ diye.Çok kalabalıklardı.İçlerinden bazıları hızlı hızlı işine devam ediyordu.Kendilerini dış dünyadan soyutlamış gibilerdi.Sadece yemek yerken mola veriyorlardı.Çalışanların çoğu akşama doğru yoruluyordu ama çalışmak zorundalardı.Bunu kendileri de çok iyi biliyordu.Çalışmasalar ceplerine bir şey girmezdi.Parası olan zaten çalışmıyor, köşede ağacın altında, hafif esen rüzgarla beraber hayatın tadını çıkarıyordu.Onların yerinde olmak isteyen o kadar çok kişi vardı ki…

 İki dakika verilen molaların ardını pişmanlık alıyordu.Ya maaşımdan o iki dakikayı keserlerse? Ya bir geleceğim olmazsa?

Her gün iş yerine geldiklerinde bir değişiklik görüyorlardı.Koydukları malzemeler aynı yerde olmuyor, duvardaki tabloların yeri değişmiş oluyor, çalışma saatleri farklılık gösteriyor veya hiç çalışmamalarını söylüyorlardı.Ne yapacaklarını şaşıran o kadar çok çocuk , pardon çalışan işçi , oluyordu ki...

Aileleri her akşam kapıda gelmelerini bekliyordu. Bıkmadan, usanmadan…

                                                                          Yağmur KÜÇÜK

 
Etiketler: , , Pardon,
Yorumlar
Haber Yazılımı