Yazı Detayı
01 Ağustos 2012 - Çarşamba 17:42 Bu yazı 713 kez okundu
 
O Çocuk Büyüdü
Konuk Yazar
 
 

Doğada tüm canlılar karanlıktan aydınlığa doğarlar, günışığına açarlar gözlerini.. Ama o, karanlıkla tanışmıştı ilkin.. Daha bebeliğinin ilk döneminde konulan “otizm” tanısıyla, belki kendisi değil, ama ebeveynleri anlamışlardı gelecek günlerin çok da güzel günleri vaat etmeyecek, acıyla elemle dolu hüzün günlerini, gecelerini getireceğini.. Bugünlerde adını sıkça duyduğumuz ve daha da duyacağımız Caner Serin’den söz ediyorum. Nitelikli öğretmen bir anne ve hekim bir babanın oğlu Caner’in bu günlerde piyano tuşlarına, gitar tellerine bıraktığı mucizevî başarıdan söz etmekteyim.. O mucizenin yaratılmasında, kuşkusuz en büyük acıyı yaşarken, en fazla katkı ve desteği verenlerin başında gelen annesinin söylemiyle, “..kayıp olarak geçebileceği düşünülen bir yaşamdan, Caner yıllar sonra tekrar doğmuştu. Sabır ve sevgiyle örülen bir yaşamdı onun ki.. İçinde bol acı, zaman zaman kopkoyu bir karanlık, ağızdan çıkan anlamlı her sözcük için alkış..” larla gelmişti mucize.. O çocuk büyüdü.. Büyütüldü, acılara direnmeyle, sevgiyle.. Henüz üç aylıkken tanıştığı sesler, tınılar artık onun parmaklarından akmakta, duyan kulaklara.. Yakın zamanlara kadar, Caner’le ilgili sözcükler dilsiz, Caner konusunda dünya kördü; ama şimdilerde, onun piyano tuşlarında gezinen, gitar tellerine hayat veren parmakları “dağların doruklarından gelen rüzgârcasına” esmekte artık.. O çocuk büyüdü.. Büyütüldü, acılarla harmanlanmış kutsal nice emek ve nice çileyle.. Daha bu senenin Nisan ayında, Almanya-Aşağı Saksonya Eyaleti’ndeydi, Caner; ve “Delmenhorst-Im Kleinen Haus” da Brahms’ın, Mozart’ın, Diabelli’nin ölümsüz eserlerini seslendirmişti.. O çocuk büyüdü.. Büyütüldü, tebessümlerin gizlediği gözyaşlarıyla, ille de umutla.. Geçen hafta sonu, Ersoy Kültür Merkezi’nde, Mozart’tan İlhan Gencer’e, Münir Nurettin’den Kenan Doğulu’ya, Muhlis Sabahaddin Bey’den Haluk Levent’e nice sanatçının eserini, sahne arkadaşları ve öğreticisiyle kent halkına sundu başarıyla.. Ulu Önder’in anılarından öğrendiğim kadarıyla, Aziz Atatürk beğendiği bir ses, devinim yada eylem karşısında (özellikle de küçük Ülkü’nün davranışlarında) ellerini bir çocuk gibi çırpar ve “bis, bis..” diye seslenip sevinirmiş.. Caner Serin’in sunduğu başarılı dinletisinin finalindeki “bis”ine karşılık, Sevgili Caner’e, özellikle bu mucizenin yaratıcıları olan başta anne ve babası olmak üzere, öğreticisi ile dinletiye katkı sunan diğer müzik emekçilerine, kent halkı adına benden birer birer, “bis.. bis.. bis..” Ercüment Âsaf YANIÇ –

 
Etiketler: o, çocuk, büyüdü
Yorumlar
Haber Yazılımı Haber Scripti Haber Sistemi Haber Paketleri