Yazı Detayı
06 Mayıs 2014 - Salı 16:39 Bu yazı 976 kez okundu
 
BİR ZAMANLAR ÇOCUKTUK
Konuk Yazar
 
 

Çocuk gülüşlerimiz vardı bizim. Büyüme endişesi olmayan.

Biz büyüdük mü ne? Baktık ki bize kartopu içine taş saklayıp atan çocuklarda büyümüş. Kahretsin!

Mahallenin gülüydük biz. Sokak kedilerine evlerden süt taşıyan, karnede birkaç zayıfı olduğu halde sallaya sallaya takdirname varmış gibi eve koşan, kulaklarımıza kadar ağzımızla sıcak sobanın arkasına kıvrılan biz. Annemizin devirdiği suratıyla “karnede zayıf iyi bir şey değil miş heralde” diyebilen masum çocuklardık. Bir iki yaş bile büyüklerin sır konuşuyorlar diye aralarına almadıkları arafta kalmıştık. Yollar boyu koşardık da nefesimizi tüketemezdik. Spor ayakkabımız eşofmanımız yoktu bizim. Rica minnet başkalarından alırdık. Beden dersi için değil. Derste en saçma salaş kıyafetleri giyerdik zaten. Spor adına başarı gösterdiğimiz takımlarda kıyafet rezili olmamak içindi. Kola içmek büyük lükstü. Şimdiki kolaların tadı mı değişik hasret mi yok bilemedim. O kola bu kola değil yine de. Teybimiz vardı da kasetimiz yoktu. Ödünç bile almazdık başkasının kasetini. Sonra dolaşır molaşır hadi kalemle geri sar. “Emanetin canı burnunda olur” derdi annem. Aldırmazdı kimseden hiç bir şey. Biz bizimse yer bizimse kullanırdık. Başkasının ne elbisesine sırtımızı, ne parasına cebimizi nede sevgisine yüreğimizi alıştırmadık. Bizim olanla yetinmeyi öğrendik. Gün oldu peyniri gün oldu zeytini minik minik ekmeklere katık yapıp yedik.

Büyük hayallerimiz vardı bizim. Kimimiz ressam kimimiz futbolcu kimimiz tiyatro oyuncusu bazımızda yazar şair olmak istiyorduk. Büyüklerdi çünkü ailelerimizin izin vermeyeceği mesleklerdi. O yüzden çok büyüklerdi. Ne kadar çalışırsan çalış izin verilmeyecek olması, kolay ama geçit bileti olmayan meslekler. Kolaydı kolay olmasına yeteneği olanlar istiyordu zaten onları. Zor eden büyüklerdi. Şimdi ki biz gibi..

Büyüyünce büyüklere benziyorsun haliyle. Üzüm üzüme bakarak kararıyor. Büyüyorsun, yaşlanıyorsun.. Ölüm kapıya gelip dayandığında diyorsun “ah ben hayallerimin peşinde koşmadım geldi geçti ahir ömrüm”. Bıraktığın mirasla büyüttüğün çocuklar bugünkü çocukların hayallerini elinden almaya devam ederken sen vicdan azabıyla kıvranıyorsun.

Ne güzel çocuklardık biz. Güneşe çevirdiğimiz rüzgarda dağılmış saçlarımızın yüzümüzü gölgelediği en içten kahkahaları ağız dolusu çığlıklarla patlatan çocuklardık biz.

Yeni mont alan çocuğu hasetinden okul tuvaletinde sıkıştırıp döven çocuklarda büyümüş..

Kahretsin!..

Kabahatimiz olunca eşeğin sudan gelmesini beklemektense yiyeceğin dayağın dozunu artık düşünmeden boş vermişim dünyaya şarkı moduna geçen, yaramazlığın dibine vuranlardık biz. Oyun arasında acıkıp eve koşturup bir bardak su için ciğeri yanmış, yağlı ekmeği kaptım mı anneden birkaç tane de yanındakiler için isteyen gözü karnı tok, helalinden iştahla hele de yağın üzerine reçel sürüvermişse anneler inanılmaz coşku ve sevinçle yanaklarını şişire şişire dünyanın en tatlı yemeğini yiyen çocuklardık. Utandığı zaman yanakları al al kızaran, düşen arkadaşına gülmeyen acısını hisseden, ağız dolusu lafla annesine olayı abarta kabarta anlatan yüreği sızlayan çocuklardık biz. Bayramlarda alınan ayakkabı ayağında, yatağının baş ucunda uyuyan nesil var ya.. Banyo yapmak dertti. O gün dışarı çıkamazsın. Sokak bizim mekanımız, görev mahallimizdi oysa. Evde sıkıntıdan patlayan, yıkanmış çamaşırların kalabalığı içinde nefes almaya çalışan, birde onları katlamak zorunda olan bir nesil olduğumuzdan haftanın pazarını hiç sevemedik. Tanıdık geliyor şimdi ama nedenini bilmiyoruz aslında. Bilinçaltı denen zihnimiz kurguluyor. Yine pazar geldi ve canın inanılmaz sıkılacak. Sende emire itaat ediyorsun ne yaparsan yap canın sıkılıyor. Elimizi ne işe atsak gül bahçesine çevirdik. Hakla hukukla dolduruldu kulaklarımız. Bir yumurta çalan büyüyünce daha büyük çalar dediler. Çalmaktan çırpmaktan ar ettik. Biz arlı çocuklardık.

Keyifle teneffüs yaparken çantalarımızdan güç bela verilmiş harçlıklarımızı çalan çocuklarda büyümüş.

Kahretsin!..

 

 

 

 

 
Etiketler: BİR, ZAMANLAR, ÇOCUKTUK
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
03 Haziran 2017
Sessiz Çığlık
2971 Okunma.
13 Mayıs 2016
MİHRİBAN DEMİR
2557 Okunma.
27 Ekim 2015
Sayılı günler kaldı
1325 Okunma.
04 Ekim 2015
TECRÜBE
855 Okunma.
19 Mayıs 2015
19 Mayıs'ın Anlam ve Önemi
1334 Okunma.
10 Mayıs 2015
UYGAR TUTARLILIK
881 Okunma.
27 Nisan 2015
KONUMUZ OTİZM
1064 Okunma.
19 Ocak 2015
Kadına yönelik şiddet
1724 Okunma.
14 Ocak 2015
ÖĞRENCİM UĞUROL BARLAS
1745 Okunma.
17 Ekim 2014
Bermuda Şeytan Üçgeni: AKP – HDP ve Çözüm Süreci
1421 Okunma.
12 Eylül 2014
Kim “Benim Kardeşim” dir.
1315 Okunma.
11 Eylül 2014
DEĞİŞEN DÜNYADA TÜRKÇENİN ÇIRPINIŞI
922 Okunma.
06 Eylül 2014
UĞUROL ÖĞRETMENİM
1063 Okunma.
20 Ağustos 2014
ARADA BİR
1312 Okunma.
08 Ağustos 2014
NASİHAT
1062 Okunma.
01 Ağustos 2014
STRES
1185 Okunma.
25 Temmuz 2014
Heyecanı ve enerjisi hiç bitmeyen bir halkbilimci; Uğurol Barlas
1132 Okunma.
18 Temmuz 2014
HEDEFE FIRLATILAN OK OLSAYDIM
1164 Okunma.
11 Temmuz 2014
BEYAZIN ÖYKÜSÜ
1032 Okunma.
04 Temmuz 2014
Ülkemiz deprem ülkesi.
1081 Okunma.
27 Haziran 2014
BAŞARI İÇİN KÜÇÜK SIRLAR
1104 Okunma.
20 Haziran 2014
Bunları biliyor musunuz?
1046 Okunma.
13 Haziran 2014
Bal Arısı Mucizesi 2
1268 Okunma.
29 Mayıs 2014
KRALİÇE ARILAR
1278 Okunma.
27 Mayıs 2014
BAŞARI İÇİN KÜÇÜK SIRLAR
984 Okunma.
19 Aralık 2012
İklimin insan üzerinde etkisine inanır mısınız?
1004 Okunma.
14 Aralık 2012
ELVEDA DEMEDEN
1074 Okunma.
03 Aralık 2012
Bize isim verin!
1192 Okunma.
13 Kasım 2012
GAZİANTEP VE EĞİTİM
1182 Okunma.
11 Kasım 2012
GÖKKUŞAĞI RENGİNDE YAŞAMIN İÇİNDEN II
928 Okunma.
06 Kasım 2012
GÖKKUŞAĞI RENGİNDE YAŞAMIN İÇİNDEN...
974 Okunma.
17 Ekim 2012
Bir devlet iki millet
1182 Okunma.
29 Eylül 2012
O öğrenci bir kobay gibi incelenmeli
981 Okunma.
01 Ağustos 2012
Sen Rahat Uyu Diye
1359 Okunma.
01 Ağustos 2012
O Çocuk Büyüdü
1099 Okunma.
01 Ağustos 2012
Bartın Şehrimize Ses Verdi
1041 Okunma.
Haber Yazılımı