Boksörlerin sözünü bizim takıma uyarlarsak; “Solumuz öldürüyor, sağımız süründürüyor.” Ancak sağımız rakip takımları değil, bizi süründürüyor.

Sezonun ilk maçından bu yana sağ kanadımız bir felaket. Bir de buna Coucerio’nun ilginç buluşları eklenince tam içinden çıkılmaz hal alıyor.

O kanatta deneye deneye adam bırakmayan teknik direktörümüz, bu kez de arkada Serdar, onun önünde Murat ile başladı. Maç boyunca bu kanattan doğru dürüst bir atak yapamadık. Bu kanattan oynadığımız anlarda Murat ve Serdar, el freni gibi bütün atakları başlamadan bitirdi. Trabzon ataklarında da sürekli arkaya adam kaçırdılar.

Soldan Olcan-İvan-Erman ataklarını izlerken, bu kanatta da Ahmet Arı bugün oldukça acemi görüntü sergileyen Trabzon defansını daha fazla yormaz mıydı? Biz tribünde böyle düşünüyorduk ama Coucerio Ahmet’i ancak son 10 dakikada oyuna almayı tercih etti. Hem de Olcan’ın yerine sol kanata…

Trabzonspor defansının üzerine her gidişimizde hata yaptılar. Defansta birbirleriyle ilk defa oynuyormuş görüntüsü çizdiler. Ancak golü attıktan sonra işi rölantiye aldık. Eğer gole kadar oynadığımız futbola devam etsek, ikinci golü ve galibiyeti yakalamamız içten bile değildi. Bunun yerine geriye çekilmeyi yeğledik ve bu da beraberliği getirdi.

1-0 öne geçiren golümüzü Beto attı. Ama Beto’yu gol dışında göremedik. Rakip markajı altında ezildi. Onun yerine giren Cesar, eğer atağı düşünsek, daha etkili olabilirdi. 

Trabzonspor gerçekten çok kötü bir günündeydi. Biz de öyle aman aman bir oyun sergilemedik. Yine de son dakika golüyle bu Trabzon’u 1 puanla göndermemiz yazık oldu.